در طبیبیاب میتوانید لیست پزشکان فوقتخصص قرنیه که درمان قوز قرنیه (کراتوکونوس) انجام میدهند را ببینید، پروفایل آنها را مطالعه کنید، نظرات بیماران را بخوانید و نوبت حضوری یا مشاوره آنلاین رزرو کنید.
مرتب سازی بر اساس:
فیلترهای جستجو
مرتب سازی لیست
ویزیت مطب
ویزیت متنی
ویزیت تلفنی
ویزیت ویدیویی
کرمانشاه
ویزیت مطب
ویزیت متنی
ویزیت تلفنی
ویزیت ویدیویی
خراسان رضوی، مشهد
ویزیت مطب
ویزیت متنی
ویزیت تلفنی
ویزیت ویدیویی
قوز قرنیه یا کراتوکونوس یک اختلال چشمی است که در آن شکل طبیعی قرنیه، که به طور معمول کروی است، تغییر کرده و به سمت بیرون برآمده میشود. این تغییر شکل میتواند باعث تاری دید و مشکلات بینایی جدی شود. کراتوکونوس معمولاً در دوران نوجوانی شروع میشود و در سنین 20 تا 30 سالگی تشدید مییابد.
کراتوکونوس یا قوز قرنیه، یک بیماری دژنراتیو است که در آن قرنیه از شکل طبیعی خودش تغییر کرده و به سمت بیرون برآمده میشود. این تغییر شکل باعث اختلال در نورشکنی (ریفرکشن) چشم میشود که در نتیجه آن، دید فرد تاری پیدا میکند.
قرنیه بخش شفاف در جلوی چشم است که نور را به سمت شبکیه هدایت میکند. تغییر شکل آن به سمت بیرون، سبب میشود که نور به درستی وارد چشم نشود و تصویر واضحی ایجاد نشود.
علائم کراتوکونوس ممکن است به تدریج و در طول زمان ظاهر شود. برخی از علائم رایج این بیماری عبارتند از:
تاری دید: تاری دید، حتی پس از اصلاح آن با عینک یا لنزهای تماسی.
حساسیت به نور: فرد ممکن است با نور زیاد احساس ناراحتی کند.
دید دوبل: در مراحل پیشرفتهتر، دید فرد میتواند دچار دوگانگی شود.
افزایش نیاز به عینک: افراد مبتلا به قوز قرنیه ممکن است نیاز به تغییر مداوم عینک داشته باشند.
کاهش توانایی در شبکاری: افراد مبتلا به کراتوکونوس معمولاً در شرایط کمنور، مانند شب، دید ضعیفتری دارند.
علت دقیق بروز قوز قرنیه هنوز به طور کامل مشخص نیست، اما تحقیقات نشان دادهاند که چند عامل ممکن است در این بیماری نقش داشته باشند:
1. عوامل ژنتیکی: در برخی افراد، سابقه خانوادگی در ابتلا به کراتوکونوس وجود دارد. این نشان میدهد که این بیماری ممکن است به صورت ارثی منتقل شود.
2. اختلالات سیستم ایمنی: برخی از بیماریها مانند آتوپیک درماتیت و آسم ممکن است خطر ابتلا به قوز قرنیه را افزایش دهند.
3. مالش زیاد چشمها: مالش مکرر چشمها میتواند فشار زیادی به قرنیه وارد کرده و باعث تغییر شکل آن شود.
4. استفاده از لنزهای تماسی نامناسب: استفاده طولانیمدت از لنزهای تماسی غیراستاندارد نیز میتواند به بروز قوز قرنیه کمک کند.
تشخیص قوز قرنیه معمولاً از طریق بررسی تاریخچه پزشکی، معاینه چشمی و انجام آزمایشهای خاص انجام میشود. مهمترین روشهای تشخیصی عبارتند از:
تستهای دید سنجی (اسپکتروسکوپی): این تستها برای اندازهگیری دقیق میزان تاری دید و انحرافات ناشی از قوز قرنیه انجام میشوند.
کورنئوگرافی (توپولوژی قرنیه): این آزمایش برای ارزیابی شکل و ضخامت قرنیه استفاده میشود.
توموگرافی: این آزمایش دقیقتر است و میتواند میزان تغییرات در قرنیه را به طور دقیقتری نشان دهد.
درمان قوز قرنیه بستگی به شدت بیماری و مرحله پیشرفت آن دارد. برخی از گزینههای درمانی شامل موارد زیر هستند:
برای افرادی که به طور اولیه به قوز قرنیه مبتلا شدهاند، استفاده از لنزهای تماسی ویژه میتواند دید آنها را بهبود بخشد. این لنزها معمولاً سختتر از لنزهای معمولی هستند و به اصلاح شکل نامنظم قرنیه کمک میکنند.
در صورتی که کراتوکونوس به مرحله پیشرفتهتری برسد و درمانهای دیگر موثر واقع نشوند، ممکن است نیاز به عمل جراحی پیوند قرنیه باشد. در این عمل، قرنیه آسیبدیده با یک قرنیه سالم جایگزین میشود.
این روش نوآورانه برای تقویت قرنیه استفاده میشود. در این درمان، از نور فرابنفش و یک محلول خاص برای تقویت بافتهای قرنیه استفاده میشود. این روش میتواند پیشرفت بیماری را متوقف کرده و نیاز به پیوند قرنیه را کاهش دهد.
برای برخی از افراد مبتلا به قوز قرنیه، استفاده از لنزهای سخت و بزرگتر که به صورت سفارشی ساخته میشوند، ممکن است بهترین گزینه باشد.
داروهایی که در درمان قوز قرنیه به کار میروند معمولاً شامل قطرههای چشم برای کاهش التهاب و تحریکات قرنیه هستند، هرچند این روشها برای درمان بیماری تأثیر محدودی دارند.
اگرچه راهی برای پیشگیری کامل از کراتوکونوس وجود ندارد، برخی اقدامات میتوانند به کاهش خطر ابتلا کمک کنند:
پرهیز از مالش چشمها: مالش چشمها میتواند باعث آسیب به قرنیه شود.
پیگیری منظم سلامت چشمی: چکاپهای منظم چشم میتوانند در شناسایی زوده
نگام بیماری کمک کنند.
استفاده از لنزهای تماسی استاندارد: استفاده از لنزهای مناسب و رعایت دستورالعملهای مراقبتی میتواند از آسیب به قرنیه جلوگیری کند.
قوز قرنیه (کراتوکونوس) یک بیماری چشم است که میتواند تأثیر زیادی بر کیفیت زندگی فرد داشته باشد. اگرچه درمانهای متنوعی برای این بیماری وجود دارد، شناسایی زودهنگام و شروع درمان میتواند کمک کند تا فرد از عواقب جدیتر جلوگیری کند. در صورت مشاهده علائم این بیماری، مشاوره با یک چشمپزشک متخصص برای دریافت تشخیص و درمان به موقع ضروری است.
